Rozsiedlenie geograficzne
Dla każdego, kto poświecił temu zagadnieniu chociaż chwilę uwagi, jest zupełnie jasne, że rozmieszczenie każdego gatunku zwierzęcia lub rośliny nie jest w świecie równomierne. Jeżeli mieszkańcy Ameryki Północnej chcą zobaczyć goryla, muszą odwiedzić cyrk. ogród zoologiczny albo też udać się do Afryki. Nieciągłe występowanie gatunków roślin i zwierząt może być w dużym stopniu wytłumaczone obecnością korzystnych warunków — nikt nie będzie szukał tropikalnych storczyków w Arktyce. Jednakże ciągle jeszcze niewytłumaczalne jest występowanie na świecie środowisk, nie zawierających gatunków, które powinny być tam dobrze zaadaptowane. Jeśli by każdy rodzaj organizmu żywego został specjalnie stworzony, można by się spodziewać znalezienia go we wszystkich odpowiednich środowiskach. Tak jednakże nie jest. Wyspy Hawajskie zawierają odpowiednie środowiska dla żab, ropuch i salamander, które jednakże tam nie występują, a na pustyniach Afryki występują gatunki nie znajdowane na pustyniach Ameryki Północnej i vice versa. Oczywiście czasami możemy nie dostrzec cech, które różnią dwa środowiska, jednakże historia przypadkowego wprowadzenia zwierząt czy roślin stanowi poparcie dla tego poglądu. Króliki opanowały Australię, gdzie nie występowały przed wprowadzeniem ich przez człowieka, a wybuchowe rozprzestrzenianie się ssaka drapieżnego — mungo (Mungos mungo) na wyspach regionu karaibskiego, czy też grzyba workowca powodującego w Stanach Zjednoczonych chorobę wiązów, jak również wiele innych przykładów dowodzi, że obecność lub brak organizmu na danym obszarze jest często wynikiem innych czynników, niż to, że znajdują one tam lub nie znajdują odpowiednich warunków.
Na początku obecnego wieku odkryto zależności związane z występowaniem choroby z Lyme. Naukowcy stwierdzili, że na obszarach o dużej bioróżnorodności kleszcze rzadko przenoszą boreliozę na ludzi, natomiast na obszarach o małej bioróżnorodności, gdzie lasy są przetrzebione lub w inny sposób wyniszczone wskutek działalności człowieka, prawdopodobieństwo przeniesienia się krętków z kleszczy na ludzi jest znacznie większe. Myszak jest gatunkiem, który jako jeden z niewielu może się utrzymać na obszarach słabo zróżnicowanych pod względem biologicznym. Z tego powodu jest on głównym źródłem pokarmu dla kleszczy, które pasożytując na nim zarażają się boreliozą i przenoszą ją na ludzi. Na obszarach o dużej różnorodności biologicznej kleszcze pasożytują na wielu różnych gatunkach ssaków, ptaków oraz gadów, które mogą być zarażone boreliozą, lecz raczej nie przenoszą jej na kleszcze. Wiele kleszczy z takich rejonów nie jest zainfekowanych. Przykład boreliozy wyraźnie pokazuje, jak nieprzemyślana działalność człowieka, prowadząca do niekorzystnych zmian środowiska i spadku różnorodności zasiedlających je gatunków, wpływa na naturalne interakcje między gatunkami, działając w końcowym rozrachunku na szkodę ludzi. Każdy gatunek żyjący w obrębie zespołu pozostaje w jakiejś zależności od innych gatunków. Trzy główne typy współzależności występujących między gatunkami w zespole to: konkurencja, drapieżnictwo i symbioza. Zanim je przedstawimy, poznajmy sposób życia danego gatunku w jego zespole.